صبح روز جشن(7/8/88) اکثر بچه هایی که می خواستند توی جشن حضور داشته باشند سر ساعت 9 صبح روبروی دانشکده ادبیات حاضر بودند. 

کلی با بچه ها عکس انداختیم و گفتیم و خندیدیم.لباس فارغ التحصیلی به تن کردیم.

 بچه های همیشه فعال این افراد بودند: خودم! ، نسیبه، مریم، ندا، سوسن، الناز، الهام قربانی، الهام نیک رفتار، آرزو، عاطفه جوادزاده، اکرم، آقای شوکتی، آقای صادقی، اعظم ، سحر و محبوبه شاهوردی.

وقتی وارد سالن می شدیم مجری برنامه که ما رو(در حالی که اسم رشته مون توسط یه نفر حمل می شد) دید گفت: بچه های فیزیک شرکت کننده در جشن تعداد قابل توجهی هستند!

 خلاصه اینکه وارد سالن شدیم. مراسم به شکلی کاملا رسمی برگزار شد. قرآن، سرود جمهوری اسلامی و سخنرانی افراد مختلف، پذیرایی، موسیقی سنتی و پاپ، دکلمه و... از همه ی بخش ها جالب تر موسیقی بود که باعث شده بود شوق خاصی بین اساتید شرکت کننده در جشن به وجود بیاد ! چه قدر خندیدیم! از بین اساتید خودمون استاد عظیم عراقی توی جشن بودند.

اواخر جشن آقای خوشدل هم به جمع ما اضافه شدند.

 در پایان جشن یه ناهاری بهمون دادند که باورمون نمی شد که تو تربیت معلم هستیم!( تربیت معلم و این نوع غذاها!) موقع ناهار کلی خندیدیم. و محبوبه و آقای صادقی مهارت خودشون رو در گرفتن غذای اضافه برای بچه ها به همه نشون دادند!

وقتی عکس دسته جمعی با همه ی بچه های حاضر در جشن انداختیم (که آن هم در نوع خودش خنده ای بود!)، با تعدادی از بچه ها به پارک دانشجو رفتیم و به گپ و گفتگو پرداختیم. اون جا بود که آقای صیادی هم به ما پیوستند. حدود ساعت حدود5 بود که همه پراکنده شدند.

این ها رو گفتم که اگه نیومدی جشن، اولا یه کم همچین حسودی کنی ، ثانیا بتونی خودت رو در جمع ما تصور کنی.

 واقعا که جای همه تون خالی بود. دلمون برای همه تون تنگ شده بود.

راستی DVD  وCD عکس ها رو به بچه ها دادم. اگه می اومدی به تو هم می دادم. همون طور که گفتم جات خالی بود. (بچه هایی که DVD و CD عکس ازم گرفتند یادشون نره که  به اونها اطمینان شده)

ضمنا چیتگر هم نرفتیم!